Ludwik Jerzy Kern - Śmierc w kregu rodziny

Jest cicha wieczorowa pora.
Siedzimy cała rodziną frontem do telewizora.
Dziadkowie,
Rodzice,
Synowie,
Córki,
A na ekranie same wybiórk.
To znaczy tacy panowie i panie,
Co są specjalnie wybrani, żeby nas bawić na małym ekranie.

Wieczór taki spokojny,
Milutka atmosfera,
I tu ni stąd ni zowąd czuję, [...]
Że coś umiera.

Patrzę na dziadka,
Co zjadł przed chwilą sześć pączków firmy Blikle,
Czy dziadek sie czasem nie konczy ?
Nie dziadek jest wesolutki,
Jak zwykle.
Jedna babcia rózowa,
Druga babcia różowa,
Uśmiechnięta synowa,
Pełna werwy teściowa, [...]

Na koniec wzrok mój trafia na postac wuja Zdzicha...
Ale on przysnal tylko.
Dycha.

A jednak nie moge sie pozbyc dziwnego niepokoju,
Bo czuję
Wyraznie czuje.
Że cos umiera w tej chwili i to tu, w tym pokoju.

Jeszcze raz przeskakuje wzrokiem od głowy do głowy
I nagle wiem, co umira
To umiera piękna sztuka rozmowy

Ludwik Jerzy Kern - Śmierc w kregu rodziny

********************************************************************************
PODMIOT LIRYCZNY

Podmiot Liryczny w wierszu Ludwika Jerzego Kerna na początku utworu pojawia się w liczbie mnogiej - "siedzimy", w pozostałych częściach występuje w liczbie pojedyńczej "czuje" ,"wzrok mój", "nie mogę się pozbyć". Podmiot liryczny dokonuje krytycznej oceny własnej rodziny, z której się wyodrębnia patrząc na nią z boku. Dostrzego wówczas zachowania i wygląd dzidka, obu babć, synowej, teściowej, wuja. Spojrzenie z dystansu pozwala dostrzec dramat rodziny, do której podmiot liryczny należy.

*****************************************************************

śRODKI STYLISTYCZNE

Wyliczenia:

"Dziadkowie,
Rodzice,
Synowie,
Córki,"

"Jedna babcia różowa,
Druga babcia różowa,
Uśmiechnięta synowa,
Pełna werwy teściwa"

Neologizmy:

"wybiórki"

Epitety:

wieczorowa pora, milutka atmosfera, dziwny niepokój, piękna sztuka rozmowy;

Zdrobnienia:

milutka, wesolutkie

Eufemizmy:

"panie i panowie (...) specjalnie wybrani"
"Czy Dziadek się czasem nie kończy?"

Prozaizmy

"Pełna werwy teściowa"
"I tu ni stąd ni zowąd czuje"

Metafory

"To umiera piękna sztuka rozmowy"
"przeskakuję od głowy do głowy"
"trafia na postać wuja Zdzicha"

Frazeologizmy

"przeskakuje od głowy do głowy"
"I tu ni stąd ni zowąd"